ويروس ها در آب:

•         ويروس ها موجوداتي ريز هستند. در حد نانومتر. اندازه آنها بين 20 تا 400 نانومتر و در داخل موجود زنده زندگي مي كنند.

•         ويروس هاي آب معمولاً در ‌ دسته آنترويروس ها يا ويروس هاي روده اي قرار دارند.

•         ويروس ها همراه مدفوع اشخاص آلوده (معمولاً نوزادان و كودكان) از بدن خارج مي شوند.

•         انتقال ويروس ها توسط مدفوع آلوده صورت مي گيرد.

•        ويروس ها به تعداد زياد 108 در هر گرم مدفوع ياد مي شوند.

مشخصات اين ويروس ها شامل:

 1) مقاوم به اسيد صفرا بوده و در روده كوچك تكثير مي يابند.

 2) به تعداد زياد دفع مي گردند.

ويروس ها در محيط خارج از بدن ميزبان تكثير نمي يابند. اما توانايي زيادی در محيط هاي آبي را داشته و ممكن است براي روزها و ماهها زنده باقي بمانند.

•         ويروس ها از طريق تخليه پساپ خروجي از تصفيه خانه هاي فاضلاب به آب هاي سطحي وارد مي شوند.

•         تعداد ويروس هاي فاضلاب 106 تا 107در هر ليتر گزارش داده شده است.

•         در حال حاضر 100 نوع ويروس روده اي شناسائي شده است ولي روش خاصي براي جداسازي ويروس ها از فاضلاب اتخاذ نشده است.

•         پيشرفته ترين روش ها قادر به حذف كامل ويروس ها نخواهد بود.

•         فرآيند تصفيه فاضلاب ممكن است غلظت ويروس ها را تا 100 بار كاهش دهد.

راههاي تماس:

•         ابتدائي ترين راه تماس با ويروس هاي روده اي، تماس مستقيم با اشخاص آلوده يا تماس با اشياء آلوده با مدفوع مي باشد.

•         نوشيدن‌آب آلوده

•         شيوع بيماريهاي خطرناكي چون هپاتيت ويروسي و گاستروآنتريت نتيجه آلودگي منابع آب به فاضلاب است.

روش هاي آزمايش ويروس ها:

•         روش تغليظ ويروس ها در نمونه آب مورد استفاده قرار گرفته و موفق نبوده است.

•         حداقل زمان مورد نياز براي آزمايش ويروس ها دو هفته است كه خيلي طولاني است.

•         در صورت وجود كليفرم در آب جهت مقابله با ويروس ها بايد اقدامات اصلاحي صورت گيرد.

•         در حال حاضر استفاده از باكتري فاژهاي رده اي به عنوان انديكاتورهايي جهت حضور بالقوه آنتروويروس ها مورد توجه قرار گرفته است.

حذف ويروس ها از آب:

•         تحت شرايط مناسب، ويروس ها در فرآيندهاي مختلف تصفيه آب به خوبي حذف مي گردند.

•         فاكتورهاي فيزيكي كه روي عدم فعاليت ويروس ها مؤثر است، دما، نور و خورشيد است.

•         فاكتورهاي شيميائي مانند عامل اكسيدكننده نظير كلر، ازن، برم  و يد مؤثر است.

•         مواد معلق و كدورت عمر ويروس ها را در آب زيادتر مي كند.

•         عمل كوآگولاسيون آب مي تواند تا حدود 88 تا 8/99 درصد ويروس ها را كاهش دهد.